วันอังคารที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2555

โลก ดวงดาว และอวกาศ

โลก ดวงดาว และอวกาศ
การศึกษาเกี่ยวกับดวงดาวและปรากฏการณ์ต่างๆของวัตถุในท้องฟ้า เรียกว่า ดาราศาสตร์ การศึกษาดาราศาสตร์นอกจากจะทำให้รู้ข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับวัตถุในท้องฟ้าแล้ว ยังช่วยให้เราเข้าใจปรากฏการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นบนโลกด้วย 





วัตถุในท้องฟ้ามีอะไรบ้าง 
1 ดาว บรรดาดาวต่างๆที่มองเห็นในท้องฟ้าเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเอกภพหรือจักรวาล และดวงดาวต่างๆในจักรวาลจะรวมอยู่กันเป็นกลุ่มๆเรียกว่า ดาราจักรหรือกาแล็กซี โลกเป็นดาวดวงหนึ่งในดาราจักรของเรา หรือที่เรียกว่าดาราจักรทางช้างเผือก และบรรดาดวงดาวทั้งหลายที่เรามอง เห็นในท้องฟ้า ก็อยู่ในดาราจักรทางช้างเผือกเช่นกัน เราไม่สามารถมองเห็นดวงดาวในดาราจักรอื่นๆได้ด้วยตาเปล่าเนื่องจากอยู่ห่างไกลเกินไป แต่จะมองเห็นบางดาราจักรได้ 
ดวงดาวที่เห็นในท้องฟ้าแบ่งได้ 2 ประเภทคือ ดางฤกษ์และดาวเคราะห์ ดาวฤกษ์เป็นดาวที่มีแสงสว่างและความร้อนในตัวเอง ส่วนดาวเคราะห์จะไม่มีแสงสว่างในตัวเอง ต้องอาศัยแสงจากดวง อาทิตย์ที่สะท้อนมายังผิวของดาวเคราะห์ เราอาจสังเกตดาวฤกษ์กับดาวเคราะห์ได้สองวิธี คือ 
1.ดูลักษณะการส่องแสงของดาวว่า กระพริบแสงหรือมีแสงสว่างนวลนิ่ง ถ้ากระพริบแสงมักเป็นดาวเคราะห์ ถ้ามีแสงสว่างนวลนิ่งมักเป็นดาวเคราะห์ 
2.ดูการเคลื่อนที่ของดาว โดยการเปรียบเทียบกับดาวส่วนใหญ่ ถ้าไม่เคลื่อนที่และเกาะกลุ่มอยู่ในตำแหน่งเดิมกับดาวอื่นๆก็เป็นดาวฤกษ์ แต่ถ้าหากเคลื่อนที่ และไม่อยู่ในตำแหน่งเดิมเมื่อเทียบกับดาวส่วนใหญ่ก็เป็นดาวเคราะห์ 






2 วัตถุในระบบสุริยะ 
ดาราจักรทางช้างเผือก มีดาวเคราะห์ทั้งหมด 9 ดวง ดาวเคราะห์น้อย ดาวหางและอุกกาบาตโคจรรอบดวงอาทิตย์ นอกจากนี้ยังมีดวงจันทร์บริวารที่โคจรรอบดาวเคราะห์ต่างๆด้วย 
ระบบสุริยะ (Solar System) 
ที่โลกของเราอยู่เป็นระบบที่ประกอบด้วย ดวงอาทิตย์ (The sun) เป็นศูนย์กลาง มีดาวเคราะห์ (Planets) 9 ดวง ที่เราเรียกกันว่า ดาวนพเคราะห์ ( นพ แปลว่า เก้า) เรียงตามลำดับ จากในสุดคือ ดาวพุธ ดาวศุกร์ โลก ดาวอังคาร ดาวพฤหัส ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส ดาวเนปจูน ดาวพลูโต และยังมีดวงจันทร์บริวารของ ดวงเคราะห์แต่ละดวง (Moon of sattelites) ยกเว้นเพียง สองดวงคือ ดาวพุธ และ ดาวศุกร์ ที่ไม่มีบริวาร ดาวเคราะห์น้อย (Minor planets) ดาวหาง (Comets) อุกกาบาต (Meteorites) ตลอดจนกลุ่มฝุ่นและก๊าซ ซึ่งเคลื่อนที่อยู่ในวงโคจร ภายใต้อิทธิพลแรงดึงดูด จากดวงอาทิตย์ ขนาดของระบบสุริยะ กว้างใหญ่ไพศาลมาก เมื่อเทียบระยะทาง ระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ ซึ่งมีระยะทางประมาณ 150 ล้านกิโลเมตร หรือ 1au.(astronomy unit) หน่วยดาราศาสตร์ กล่าวคือ ระบบสุริยะมีระยะทางไกลไปจนถึงวงโคจร ของดาวพลูโต ดาว เคราะห์ที่มีขนาดเล็กที่สุด ในระบบสุริยะ ซึ่งอยู่ไกล เป็นระยะทาง 40 เท่าของ 1 หน่วยดาราศาสตร์ และยังไกลห่างออก ไปอีกจนถึงดงดาวหางอ๊อต (Oort's Cloud) ซึ่งอาจอยู่ไกลถึง 500,000 เท่า ของระยะทางจากโลกถึงดวงอาทิตย์ด้วย ดวงอาทิตย์มีมวล มากกว่าร้อยละ 99 ของ มวลทั้งหมดในระบบสุริยะ ที่เหลือนอกนั้นจะเป็นมวลของ เทหวัตถุต่างๆ ซึ่ง ประกอบด้วยดาวเคราะห์ ดาวเคราะห์น้อย ดาวหาง และอุกกาบาต รวมไปถึงฝุ่นและก๊าซ ที่ล่องลอยระหว่าง ดาวเคราะห์ แต่ละดวง โดยมีแรงดึงดูด (Gravity) เป็นแรงควบคุมระบบสุริยะ ให้เทหวัตถุบนฟ้าทั้งหมด เคลื่อนที่เป็นไปตามกฏแรง แรงโน้มถ่วงของนิวตัน ดวงอาทิตย์แพร่พลังงาน ออกมา ด้วยอัตราประมาณ 90,000,000,000,000,000,000,000,000 แคลอรีต่อวินาที เป็นพลังงานที่เกิดจากปฏิกริยาเทอร์โม

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น